Deska służy przede wszystkim do dobrej konserwacji warstwy malarskiej. Dzięki takiemu rodzajowi podłoża możliwe było ostanie się ikon, aż do dnia dzisiejszego.

Jego solidność i szlachetność są czynnikami decydującymi w procesie powstawania ikon. W zależności od położenia geograficznego używano odmiennych rodzajów drewna:

– w basenie morza śródziemnego: cyprysu, dębu, drzewa palmowego;

– w Rosji i krajach bałkańskich: lipy, brzozy, dębu, jesionu, buku;

– na północy Europy przede wszystkim jodłę.

Deski były wycinane z wielkich kloców drewna jeszcze surowych, które następnie poddawano procesowi sezonowania, następnie były zanurzane w wodzie o temperaturze 50 °C (dla usunięcia albuminy-białka) i impregnowane przy pomocy chlorku rtęci dla zniszczenia insektów.